Choroba nadciśnieniowa

Choroba nadciśnieniowa lub nadciśnienie – to ogólna choroba organizmu, której najważniejszym objawem jest podwyższenie ciśnienia arterialnego. Nadciśnienie sprzyja rozwojowi chorób wieńcowych. Podwyższone ciśnienie arterialne prowadzi do zakłócenia pracy narządów, przede wszystkim serca, naczyń krwionośnych Choroba nadciśnieniowamózgu, nerek i rozwoju tak poważnych komplikacji, jak zawał mięśnia sercowego, wylew krwi do mózgu, niewydolność nerkowa. Będąc podstawowym czynnikiem ryzyka, nadciśnienie powoduje dużą śmiertelność na skutek wylewów i chorób serca, spowodowanych niedokrwieniem.

Wzrost ciśnienia krwionośnego następuje znacznie wcześniej, niż dochodzi do rozwoju jakichś zakłóceń w pracy organów wewnętrznych, dlatego też odpowiednio wcześnie rozpoczęte leczenie może zapobiec komplikacjom.

Nadciśnienie to najbardziej rozpowszechniona wśród osób dorosłych choroba. Zgodnie z klasyfikacją WOZ wymienia się kilka poziomów ciśnienia krwionośnego. Do nadciśnienia zaliczane są wartości, osiągające poziom  ponad 140/90 mmHg. Z wiekiem na skutek zmniejszenia elastyczności naczyń krwionośnych ciśnienie skurczowe podwyższa się i za normalny poziom uważane jest, gdy jego wartość nie przekracza 100 + liczba pełnych lat. Przykładowo, u pacjenta w wieku 60 lat ciśnienie skurczowe na poziomie 160 mmHg uważane jest za normę, jednocześnie ciśnienie rozkurczowe nie powinno przekraczać 90 mmHg.

Klasyfikacja poziomów ciśnienia krwionośnego.

(WOZ i Międzynarodowe Stowarzyszenie Nadciśnienia, 1999)

Kategoria

Ciśnienie skurczowe (mmHg)

Ciśnienie rozkurczowe (mmHg)

Optymalne

Mniej lub równo 120

Mniej lub równo 80

Prawidłowe

Mniej lub równo 130

Mniej lub równo 85

Podwyższone w normie

130-139

85-89

Graniczne

140-149

Ponad 90

Nadciśnienie


1.Stopnia (lekkie)

140-159

90-99

2.Stopnia (umiarkowane)

160-179

100-109

3.Stopnia (ciężkie)

ponad 180

ponad 110

Izolowane skurczowe

ponad 140

poniżej 90

Jest wiele czynników, powodujących rozwój choroby nadciśnieniowej. Może to być:

  • podwyższenie oporu naczyń krwionośnych lub chroniczny spazm naczyń krwionośnych z powodu nadmiernego wydzielania specyficznych substancji, wpływających na ciśnienie,
  • zwiększona ilość płynącej w organizmie krwi na skutek wadliwej pracy nerek lub nadużywania soli,
  • nadmierne spożycie produktów spożywczych i palenie,
  • cukrzyca insulinowa i nadmiar tkanki tłuszczowej,
  • ciągłe przemęczenie, stres,
  • niedostateczna aktywność fizyczna.

Podstawowymi oznakami choroby nadciśnieniowej są bóle głowy i uczucie ciężkości w tylnej części głowy, zawroty głowy, duszności, bóle w okolicach serca, plamki przed oczami. Wiele osób chorych skarży się na ciągłe zmęczenie, niespokojny sen, zmiany nastroju. Oznaki te, razem lub każda z osobna, mogą być pierwszymi objawami tej zdradliwej choroby i są podstawą do konsultacji z lekarzem. U wielu chorych nadciśnienie przebiega bezobjawowo i ujawnia się przez przypadek podczas mierzenia ciśnienia. Dlatego też zalecane jest okresowe mierzenie ciśnienia u ludzi powyżej 30 roku życia.

Choroba nadciśnieniowa jest nieuleczalna, dlatego osoba chora, ze stabilnie podwyższającym się ciśnieniem powinna być gotowa na dożywotnią terapię. Powinna wiedzieć, że okresowe leczenie (na przykład przy pojawiających się bólach głowy) nie przyniesie pożądanego efektu i nie zapobiegnie rozwojowi powikłań. Przy stwierdzonym podwyższeniu ciśnienia (powyżej 140/90 mmHg) konieczna jest wizyta u lekarza, który może stwierdzić, jakie są tego przyczyny i rozpocząć leczenie.

Wykorzystanie terapii wibroakustycznej w kompleksowej terapii nadciśnienia pokazało wysoką efektywność. Terapia taka może być stosowana długotrwale w warunkach domowych i stwarza możliwość zmniejszenia porcji przyjmowanych środków farmaceutycznych (a czasem nawet zrezygnowania z nich).

Podczas leczenia należy brać pod uwagę, że zabiegi znacznie podwyższają efektywność preparatów obniżających ciśnienie, dlatego przy ich równoległym stosowaniu należy podporządkować się następującym zasadom.

  • Codziennie kontrolować ciśnienie (najlepiej rano i wieczorem).
  • Dawkę preparatu, którą stale musimy przyjmować, nazywamy dawką pełną.
  • Początkowe dawki preparatu będziemy mierzyć w częściach od pełnej dawki. Dobową  dozę preparatu należy spożyć w równych częściach w ciągu doby lub według wskazówek lekarza.
  • Przyjmowanie medykamentów należy rozpocząć od pełnej dawki, stopniowo zmniejszając jej dozę do najniższego klinicznie efektywnego poziomu, przy jednoczesnym wydłużaniu zabiegów terapii wibroakustycznej.
  • Dawkę lekarstwa, przy której osiągnięto efekt, należy uważać za dawkę optymalną.
  • Dawkę lekarstwa, przy której dalsze jej obniżanie prowadzi do wzrostu ciśnienia w stosunku do ciśnienia optymalnego, nazywamy dawką minimalną lub podtrzymującą.
  • Całkowita rezygnacja z terapii farmakologicznej możliwa jest tylko przy stabilizacji ciśnienia na optymalnym poziomie w okresie dostatecznie długiego czasu (3-4 miesiące).
  • Koniecznie trzeba mieć na uwadze, że efekt działania terapii pojawia się po 1-2 godzinach od rozpoczęcia zabiegu i trwa od 6 godzin do doby.

Lista placówek medycznych, w których można poddać się kuracji wibroakustycznej (z użyciem Vitafonu)


Czytaj więcej

 

Komentarze (1)
czy badania prowadzone były tylko w Rosji iPolsce
1 niedziela, 09 listopada 2014 16:49
sylwia
Czy badania były proadzone tylko w Sankt -Petersburgu i w Polsce.? Interesuje mnie wpływ terapii na cukrzycę.Choruję od niedawna i jestem zainteresowana metodą ale nieprzekonana.Czy jest to urządzenie stosowane w Europie?

Dodaj swój komentarz

Imię:
Twój email:
Temat:
Komentarz (Mozesz używać HTML'a):